Gecenin dizlerine oturdum
Ayışığına seni sordum
Tutunca elimden bir yıldız
Gözlerine teslim oldum
Başlayınca içimde bir rüzgar
Ben tutkunum güneşe
Güneş tutkun herkese
Haydin gidelim çocuklar
Güneşi batmayan günlere
Alıp güneşe götürün beni
Üşüyen bir çocuk gibi titriyordu
Şiirin cebinde kelimelerim..
Kalbimin güvertesinde bekliyordu
Şiire ve hayata sevdalı imgelerim
Hayat bu kadar güzel değildi
Ben böyle değildim
Günler, aylar, mevsimler hatta yıllar
böyle değildi
Ağaçlar böyle yeşil yeşil bakmazlardı insana
Kuşlar böyle ötmezlerdi
Ne zaman bir şarkı söylese rüzgar
Açılıyor yürğimin kapıları sonuna kadar
Ve sanki sevdalı bir kız ağlıyor
Geçerken başımın üstünden mavi bulutlar
Karanlık basıyor yolları
Susuyor kalbimin sokakları
İçim dısım yine sonbahar
Geçiyor eylül vapurları..
Tarıyor saçlarımı bir gece
Gönlünde bir aşk olsam
Gözlerinde sonbahar...
Dallarında yaprak olsam
Düşlerinde mavi ufuklar
Dağlarında kaçak olsam
Elveda korkularım, umutlarım
Elveda yalnızlıklarım, anılarım
Siirlerim sarkılarım ve asklarım,
Sizede elveda..
Elveda çocuklarım, dostlarım
Kadınlarım, ayrılıklarım ve hayatım
Erken inerdi gözlerine akşam
Belli ki yarım kalmış öykülerin vardı.
Ve uykularında;
yıldızlı bir geceydi zaman
Tutunurken düşlerine israrla bir yalnızlık..
Aşk dediğin şey bir duygu denizidir
Kaç ömür adanmıştır uğruna,
Kaç yürek susmuştur kimbilir?
Aşkı anlatmak zordur sevgilim
Bazan susuzluktan çatlayan toprak
Bazanda çoşkulu bir nehir gibidir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!