Ey sevgili!
Düşündün mü hiç
Ulaşılacak olanın
Nasıl çekilir özlemi
Agustos 1984
Gökyüzü susuyor
Geceyi okşuyor bulutlar
Paris derin bir uykuya dalmış
Dansediyor alnında yıldızlar
Sokaklar soyunmuş,
Sen benim
Duygularımın en son limanısın
Ömrümün açılmamış karakutusu
Hayallerimin sönmeyecek ışığısın
Sen benim,
Sevdamin gürbetinde
Her gece aynalarda seni arıyorum
Seni soruyorum kederli bakışlarıma
Bir yağmur başlıyor dışarda ansızın
Alıp götürüyor beni yalnızlıklarıma..
Yolunu şaşırmış yıldızlar gibiyim
Bu nasıl sevda böyle gülüm
Bu nasıl hayat
Içimde çirkinlikler yürüyor
Içimdeki güzelliklere inat
Söyle şu sevdana gülüm
İster sev,
ister sevme
Bu gönül
sana vurgundur
Ne zaman
seni düşünsem
Kondu sokaklarının birinde
Gün gelip nöbet tutacağim yine
Ve yıldızları alıp koynuma
Kıvrılıp yatacağım bir köşede
Tutulurken günlerin nöbeti
Adınla çağırmak korkutuyor beni
Uçurumlar açıyor tenimde ellerin
Gözlerin bir çocuk gibi susuyor
Bir şelale gibi akıyor saçların
Kalbim yeni bir şarkıya başlıyor
Soyunuyor sesimin gölgesinde sesin..
Yağmur yüklü bir bulutum
Maviye sevdalıdır umudum
Ufuklarımda güneşler uyur
Gökyüzüdür benim yurdum
Dumanlı dağbaşlarında
Zamanlı zamansız ötüyor gece kuşları
Alıp götürüyor düşlerimi ayışığında trenler
Hangi çağı yaşıyorum, hangi mevsimi
-Bilmiyorum-
Kayboluyorum aç bir gecenin yorgun gözlerinde
Soyunsun diye önümde genç bir kadın gibi hayat




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!