Kara Osman Nalbant Şiirleri - Şair Kara ...

Damla gülün denizi, gönül benim gölümdür
Vuslat yeniden doğmak, veda etmek ölümdür

Canlıya kurşun atmam, elli yıldır ancıyım
Beni bana sormayın, ben bana yabancıyım

Çaylarım kurudu, gayrı taşamam
Elimden tutan yok, dağı aşamam
Şimdiden söyleyim fazla yaşamam
Selvi oh demeden dinerse yağmur

.Yadıma yar düşünce dağları aşıyorum
.Dünü güne çevirip, yeniden yaşıyorum

Gülüm
Sen ağlama diye
Seli ben aldım
Sana yeli verdim
Er seherde es diye

Yanımda duran yaren dua eden erendir
Beni senden alacak, seni bana verendir

Can dostum bin ok atsa, birisi bana ilmez
Aklımdan geçenleri, yâr bilir kimse bilmez

Yerde sayısız çakal özde bir aslan yatar
Can darıldım dese de kalbi yar diye atar

Korkma!
Son sözüm değil
Ön sözüm canım
Yâr eli değmeden
Yansa da hanım
Taşlara yazmıştım

Gülüm
Bülbülün öttüğü
Çiğdemin bittiği
Elimin toprağa
Değdiği yerde