Kara Bulutlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhumu, hep dağların zirvesine serdim,
Aklımı yitirip, yari arayan derdim,
Yârin yoluna, taze çiçekleri verdim,
Fırtınalar kopup, bütün nehirler taştı.
*
Yitik ruhum, hasret alevleriyle yanar,
Çıldırmış zihnim, vuslat şerbetine banar,
Zavallı gönlüm, yalanları gerçek sanar,
Gölgem, karanlık vadileri geçip aştı.
*
Çılgın düşünceler, akıl tasında durmaz,
Umut dikenlidir, el uzatsan da solmaz,
Savurulmuş asırlar, asla hiçle dolmaz,
Ahım büyüyüp, ırak illere ulaştı,
Yıkılan hayallerim, asla hedef bulmaz.
,
Kara bulutlar, hep ümitlerimi sarar,
Sert fırtınalar, gelip dallarımı kırar,
Eski anılar, sürekli zihnimi yorar,
Herkes, amansız deliliğime hep şaştı.