Kara afak Şiiri - Serdar Tunçluer

Garbın haline bak, ne çabukta dönüyor,
Bir menfaat uğruna, şark’ı harab ediyor,
İmanına şaşarım nebisine küfreden
Bir Muhammed cihana ne güzelde yetiyor

Asırlardır hanginiz, hanginize settiniz
Bir duvardan öteye nice canlar gömdünüz
Şimdi kalkmış kendini masumane gösteren
Rolün sana hak değil, maskelere bürünen

Daha yüz yıl öncesi, ey tarihi maskeli
Geldin girdin Yurduma,altı pislik,çizmeli
Hadi şimdi unuttun,özü körmü tarihin
Torunların kusacak, ey mezarı şüpheli

Bu Vatanı ne sandın, barbar kavmin kölesi
Kendi neslin yiyendin, ey midesiz, küpeli
Bekle yakın boğulman o kazdığın çukura
Güneş seni yakacak, olacaksın tufeyli,

Ad, semuda ne oldu, alimlerin var senin
Sor bakalım ne oldu paran pulun var senin
Denizlerde mürekkep orman kalem olsada
Bir alimin yazamaz, atomu bir harfimin

Gel dön vakit kalmadı,görsün artık gözlerin
Kör değilsin bilirim, sözde aklın var senin
Neden güneş doğuyor, Şark’ın belli yerinden
Neden garp’ta batıyor, zekan hiçmi yok senin.

Sade bu tek örneğim, yetmez ise tuh sana
İbret olsun yenisi, nefsi doymaz yuh sana,
Doğduğuna inanır, göçenleri görmezsen,
Sıra sana gelecek, kimse demez dur sana.