Kanber Gürbüzdal Şiirleri - Şair Kanber ...

Sevmeyenler hasret bilmez
duygusuzlar doğru görmez
kötü yola giden gelmez
sorumsuza bu yakışır

Dost olmayan kapı açmaz

Görmedik hayale daldık, Dilin sözden haberi yok, Bu gün dünden beter olduk, Kalbin gözden haberi yok Kirlendik çamura battık, Gerçek değil yalan yuttuk, Ar namusu talan ettik, Elin yüzden haberi yok. Sevmedik söze inandık, Özendik lükse boyandık, Tükendik sona dayandık, Telin sazdan haberi yok. Tutmadık Kanberi sildik, Garibana bakıp güldük, Bir dönülmez yola geldik, Yolun izden haberi yok. Kanber GÜRBÜZDAL

Ali’den geliriz aslımız belli, Hünkar’dan alırız postumuz belli, İkilik sevmeyiz kastımız belli, Bize leke süren diller utansın. Haydar’dan söyleriz sözümüz çoktur, Muhabbet eyleriz özümüz haktır, Doğrudan gideriz yolumuz tektir, Bize kibrit çakan eller utansın. Yunus’tan alırız sevgi satarız, Yalanı bilmeyiz erdem tutarız, Kurt ile kuzuyu aynı katarız, Bize ölüm yazan kullar utansın. Ata’dan dersimiz laik görürüz, Vatan birlik için şehit veririz, Her insan olanı kendim biliriz, Doğru sözüm suçsa Kanber utansın. Kanber GÜRBÜZDAL

Dolaştım Emleği nakış eyledim, Abdal oldum yazdım türkü söyledim, Erenler cemine birlik eyledim, Hünkârlar katına varayım diye. Güzel Çamşıhın, da gördüm bağları, Evliya soyunu ulu canları, Nice ozanları Pir Sultanları, Bulup izlerini süreyim diye. Yazdım şu Sivas’ı indim derine, Kul oldum canlara çıktım Dağına, Banaz yaylasına sevgi yerine, Barış tohumunu ekeyim diye. Gezdim Şarkışla’yı sevgi derledim, Ozanlar sazından erkan yükledim, Kanber’im Veysel’e niyaz eyledim, Dostun bahçesine gireyim diye. Kanber GÜRBÜZDAL

Çıktım sonu gelmez yola, Dönsem desem dönülmüyor, Düzenim gelmez bir hala, Gülsem boşa gülünmüyor. Düştüm bitmez bir çıkmaza, Çıksam desem çıkılmıyor, Felek verdi haksız ceza, Çekem desem çekilmiyor. Döndüm hazan yaprağına, Uçsam desem uçulmuyor, Yerin kara toprağına, Girsem Kanber girilmiyor. Kanber GÜRBÜZDAL

Kar yağıp erisem gelsem yanına
Şahin olsam uçsam konsam dalına
Rüzgar olup essem vursam bağrına
Aşkın bahçesine düşmüş olurdum.

Gül açıp takılsam beyaz göğsüne

Gerçekler isterken yalanı buldum, Varlığı çekerken talanı buldum, Dost bildim Azrail olanı buldum, Kader mi bu yazı cezamı bilmem. Doğrular beklerken yanlışa vardım, Yükseğe bakarken eğninde durdum, Gülü sever, iken dikeni sardım, Kısmet mi bu yazı ezamı bilmem. Sevdalar dilerken ayrılık yazdım, Bahçeler gezerken bağları bozdum, Zamanı yaşarken yolumdan azdım, Gerçek mi bu yazı rüyamı bilmem. Denizde yüzerken gölde boğuldum, Yüce bir dağ iken tozdum savruldum, Düşmanı beklerken dosttan vuruldum, Kanber’e bu yazı revamı bilmem. Kanber GÜRBÜZDAL

Kader vurma artık yeter, Ettiklerin hepsi beter, Sönmüş ocak sinsi tüter, Kokar durur ğizli gizli. Zalimler koşar önümden, Ne isten yarın dünümden, Aldığın yetmez ömürden, Yakar durur gizli gizli. Azrail gitmez gözümden, Hayallerimden düşümden, Kötüler bitmez peşimden, Gezer durur gizli gizli. Kanber’e kurduğun tuzak, Koydun yârden eşten uzak, Öldüm artık gayrı bırak, Çürüyeyim gizli gizli. Kanber GÜRBÜZDAL

Yol sürerek değişmedi özümüz, İrfan meclisinde aktır sözümüz, Ali yoldaşımız Hünkar gözümüz, Ulu bir çınarın dallarıyız biz. Can yakarak bozulmadı mayamız, İnsana hizmettir aşkla sevdamız, Birlik rehberimiz ilim deryamız, Açan her çiçeğin ballarıyız biz. Kan dökerek kirlenmedi postumuz, Ayrım düşmanımız birlik dostumuz, Bozgun yapmayana olmaz kastımız, Gönül bahçesinin yollarıyız biz. Kanber’i asarak susmaz sazımız, Erenlerden gelir budur aslımız, Kara torak servetimiz malımız, Şu fani dünyanın kullarıyız biz. Kanber GÜRBÜZDAL

Nakışlar işledim kara çullara, Irmaklar yol ettim akan sulara, Kanatlar ekledim uçan kuşlara, Dünya sen yaşamı dar ettin bana. Bulutlar gönderdim susuz çöllere, Bülbüller kondurdum açmış güllere, Köprüler ekledim yaban ellere, Dünya sen zalimi yar ettin bana. Dermanlar dağıttım hasta kullara, Ormanlar donattım yüce dağlara, Rüzgarlar savurdum kışa yazlara, Dünya sen sevdayı kor ettin bana. Kanber’ler yeşertim muhtaç canlara, Varlıkları soktum türlü donlara, Keramet dağıttım düşkün kullara, Dünya sen geçmişi kir ettin bana. Kanber GÜRBÜZDAL