ARTVİNLİ DEVRİMCİ KAZIM KOYUNCU
karadenizin dalgalarında dem tuttu sevdası
çoruhun eteklerinde yeşerdi sesi
ömrünü çaldılar
en çok çocukların gözyaşlarıyla vuruldum
şu hayatın yokuşlarında yoruldum
hoyratlıklarında kanadım
yüzü hüzün bohçası sevdiğim
seninle mutluluğu yakaladım
dışarda kar yağıyor
içimde kıralan dallar
kopan teller var
karlar altında bulunduğun şehir
ve belki de karanlıkta
başına bela olmak üzere açlıkta
F
çocukluğumda seni topal E sanmıştım
acımayla karışık sevmiştim
kaç kez de yaranı sarmıştım
seni iyileştiremeyince de ağlamıştım
kursun yer umutlarım
nice sevinçlerim kalır yarım
bulmuşken düşlerimin kadınını
sevilmekten bile korkar sol yanım
bilirim en güzel desen mutlu sevdalar olur
yanakların yaşını sil istanbul
sanmaki gözlerim bir daha yağar
sevda da sevda olmuyor hani hasretin beni yakmayınca
ben de bahar olmuyor
gülüşlerin cemre cemre içime akmayınca
İKİ KERE YAŞANMAZ Kİ ÖMÜRLER
günlerin avlusunda kurumuş güller
bunun için hüzün kokar türküler
ah ahhh
boşuna bahar demiyorum ben sana
bıraksanda sen kendini hep sonbaharın avucuna
sen değil misin biraz da
baharda kış kuşları gibi yaşaman suçlusu
insanı yarınsızlığa hapseder korkusu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!