Kamer Taşkın Şiirleri - Şair Kamer Taşkın

Ağır, ağdali bir şiirde,
Neden yağmaz yağmur, öylesine,
Neden açmaz çiçek birden bire,
Ya da kahraman gülmez hiç kendi kendine.

Uzar hep dizeler,

Savruluyor hayatlar,
Değirmende savrulan sular gibi,
Tutun hayata,
Yosunlara tutunan sular gibi.

Tutun ki,

Renkli, renksiz
Akan ya da duran,
Kendi kendine,
Öylesine duyarsız, umarsız,

Düşmüşsün içine,

Güneşin doğuşundan,
Tomurcuğun patlayışından,
Suyun akışından,
Açın doyuşundan,
Alıyorum bir nefes,
Tüm bunlar enfes,

Karanlık bir dehlizde,
Değil hiç birimiz kendinde,
Suç değil birimizde, hepimizde,
Kötülük rüzgarı eser üzerimizde.

Cinayetlerin bini tek kuruş etmez,

Ben tadına,
Sen falına bakarken,
Kahvenin,

Gözlerinde iken,
Gözlerim,

Kararıyor,
Gözler isteksiz,
Rekler reksiz,
O doyumsuz zevkler,
Şimdi zevksiz,
Işık sensiz,

Cevabın peşinden koşarım,
Soruyu bilmeden,
Gözlerin yaşarsa,
Aldırmaz, gülersin silmeden.

Gizlesen hem benden,

Göz olsan bakmazlar,
Söz olsan duymazlar,
Naz olsan çekmezlar,
Arzu olsan istemezler.

Dostluğun öğretti,
Düşmanlığı,
Sevgin öğretti,
Nefreti,
Sevincin öğretti,
Üzüntüyü,