Ben bir İstanbuldum,
Sense kalbimi fetheden tek Fatih,
Nice komutanlar dayandı surlarıma,
Dillerinde hep aynı sitem, aynı parya
Bense kapılarımı açtım, ellerimde çiceklerle
O gün bir bayram sabahına döndü tüm Konstantiniye
Atından inip doğruca Ayasofyama doğru yürüdün,
İçinde kasideler okuyarak bin yıllık prangalarımı söktün.
En kıymetli mozaiklerimi alıp başına tâç ettin,
Sevgilim dedin, beni kendi mührünle ilelebet mühürledin.
Galatamdan semaya daldığın bir akşam vakti,
Gözlerinin ışıltısı, yüzlerce yıldızın aydınlanma sebebi
Boğazdan geçen gemiler yolunu bulabiliyorsa sen yaktın o feneri,
Sözlerinin naif sadası, kalır yüreğimde bâki,
Kalbime isminle nakşettiğin her satırda,
Fetihlerin en güzeli yaşandı, zihnime mürekkebin damladığında,
Kılıç kalkanla değil; sözle, şiirle, aşkla
Sen kalbimin Fatihi oldun, bense anahtarımı teslim ettim sana.
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 18:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
