Kalleş İnsanlar Şiiri - Hikmet Çavdar

Gülüşleri sahte, sözleri zehir,
Dost gibi görünür, içleri çürük şehir.
Sırtından vururlar, yüzüne bakarak,
Bir selam verirler, kalbini yakarak.

Gecenin karası gibi sinsidir yüzleri,
Gölge gibi izler, fırsat kollar gözleri.
Bir lokma ekmeği paylaşmaz seninle,
Ama sofrana oturur en derin yerinde.

İhaneti saklar tatlı bir dilde,
Yalanı süsler, altın bir telde.
Ne dost olurlar, ne de düşman belli,
Kalleşliktir onların tek ezeli hali.

Ama unutma, her karanlık biter,
Doğrular sabreder, sonunda yiter
O kirli yüzlerin ardındaki oyun,
Gerçek kalpler kazanır en son.