Üzülmeyi bırak
Acıları akşam sildi
Güneş yeniden doğuyor
Bak...
Kuşların sesi çağlıyor
Böcekler
Yüzünden düşen bin parça
Ağzında saklı dişleri
Bütün gün uyukladın yıllarca
Koltuğa yaslı ağaç gibi
Ah bir gösterebilsem
Güvercinler nereye uçar
Yıldızlar nereye
Sularda ışır gece
Belki de bir ateş böceği
Ay nereye
Yaşadım yarım yüzyıl
Güzelim yılları savurarak
İşte kapıyı çalıyor
Elli bir
Tak tak tak
Yaşamak taraf olmaktır
Siyah ya da beyaz
Ama gri inkar etmektir
Kendini biraz
Yaşamak dokunmaktır biraz
En büyük icadı bilmedi
Tek harf yazmadı
Tek harf silmedi
Ölesiye doymadı
Doyasıya gülmedi
-Sevdi mi?
Tütse ele verir dumanı
Tütemez,
Yalan üzerine kurulan evin bacası
Mevsimler gelir geçer kapıdan
Bir yaradır
Kabuk bağlar her gece yeniden
Yine Londra
Yine yar
Renkler serhoş
Ankara zilzurna bahar
Zaman akıyor
Yeri örtende beyaz
Aklıma düşer gözlerin
Bir çocuğun misketini özlediği gibi
İçim ısınır
Seni özlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!