Kalbini Sen Aç Şiiri - Kasım Kobakçı

Durduk yere insanları kışkırtma,
Yalan yanlış sözler ile şaşırtma,
Hırsın için sınırları aşırtma,
Fitne ateşiyle gönüller yakar,
Sinsice sokulup yuvayı yıkar.
*
Akıl almaz yalan sınırı aştı,
Kötü niyet masum cana bulaştı,
Fitne fesat sokak sokak dolaştı,
Dost olan dostunun yüzüne bakar,
Dertleri unutup nehirden akar.
*
İnsan olan bu dünyada etmez naz,
Haksızlığa karşı çalar dertli saz,
Gerçekleri kara defterine yaz,
Yalancı sözlerden herkes çok bıkar,
Sahte tebessümler canları sıkar.
*
Kin kusan sözlere sen kapılma gel,
Gözlerinden akar yaşlar sanki sel,
Gönül bahçesinde kopar acı yel,
Karanlık gecede şimşekler çakar,
Öfkenin alevi göklere çıkar.
*
Ne oldu da böyle yaban olduk biz,
Gönüllerde kaldı hep silinmez iz,
Düşmanlık tohumu ekmeyin hiç siz,
Kibriyle diklenip kafaya takar,
Kötü söz etrafa hep zehir kokar.
*
Fişteklemek işi kötüdür inan,
Haksızlık edip de etme sen isyan,
Kül olur ateşte durmadan yanan,
Yılan gibi gelir dilini sokar,
Umutsuz bakışlar yerlerde sarkar.
*
Şefkatli kollara kalbini sen aç,
Güzellik ruhuna takacaktır taç,
Kötülük saçandan uzağa sen kaç,
Doğrunun gücüyle ayağa kalkar,
Akan gözyaşları günahı yıkar.