Kalbin Yolu Şiiri - Yücel Özkü

KALBİN YOLU
Sana varamadığım her gün,
İçimde bir yol uzuyor.
Ayaklarım değil;
Sessizliğim yürüyor.

Adını söylemiyorum,
Rüzgâr öğrenmesin diye.
Bazı isimler,
Yalnız kalpte büyüyor.

Mesafeler haritada kalıyor;
Özlem, başka bir coğrafya.
Bir bakışın eksikliği bile
Koca bir mevsim ediyor.

Belki kavuşmak değildir
Sevdanın en derin hâli.
Bazı insanlar uzakta kalır;
Kalp, onlara her gün gider.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Temmuz 2026/06:18