Kalbimin Ulaşamadığı Yer Şiiri - Mustafa ...

şimdi ben sana seviyorum desem,
sokağın başındaki eski bakkal başını kaldırır mı,
yoksa kalbim yine veresiye mi yazılır sana.
sevdiğim belli olur mu,
bir çocuk saklambaçta
kendi yerini ele verir gibi?

bilemedim.

çünkü bazı kelimeler
dudaktan çıkarken küçülür,
kalbe inerken büyür.
bir vapur sesi gibi yayılır içimde,
ama hangi kıyıya yanaştığını
bir tek ben bilirim.

sen bana canımın en içi desen.
bir çay bardağının buğusunda silinirim,
sonra aynı buğuda adınla yeniden yazılırım.
bir annenin ilk bakışı gibi
sessiz, ama ömür boyu süren bir cümle olurum.

canın olurum.
adını değil, susuşunu ezberlerim,
geceyi değil, içindeki karanlığı dinlerim.
kalbinin kıyısında bekleyen
isimsiz bir liman olurum.

canımın ta içi derim sana,
çünkü bu dünya hep dışarıdan konuşur,
içine kimse inmez.
ben o derinliğe razıyım,
bir martının kanadına değen rüzgar gibi
görünmeden dokunurum sana.

sevmek bazen söylenmez,
bir çocuğun cebindeki misket gibi saklanır,
bir ihtiyarın cebindeki anahtar gibi taşınır.
ben seni öyle severim.
gösterişsiz, sessiz
ama eksilmeden.

ve bir gün,
hiç kimsenin fark etmediği bir anda
gülümserken yakalarsan beni
bil ki içimden sen geçiyorsundur,
kimseye çarpmadan.

ben yine seviyorum diyemem belki,
çünkü bazı sevgiler
söylenince azalır.

ama başını omzuma koyduğun o an
anlarsın.

ben seni
kalbimin değil,
kalbimin bile ulaşamadığı yerle seviyorum…

✍️