Bir gülüş gördüm bir gün,
Adını sessizce içime sakladım.
Ne yollar geçti önümden,
Ne şehirler değişti…
Ama içimdeki yerin
Hiç değişmedi.
Senden sonra tuttuğum eller oldu,
Konuştuğum insanlar da…
Ama bazı eksikler vardır ya,
Kimse dolduramaz.
Kendime kaç kere
Bitti dedim.
Dil sustu…
Kalp susmadı.
Kalbimi sana bıraktım galiba,
Geri almayı da öğrenemedim.
Gitmek kolaydı belki…
Ama seni içimden çıkarmak
O kadar kolay olmadı.
Adını silmek istedim,
Olmadı.
Unutmak istedim,
Yine olmadı.
Belki de bazı insanlar
Hayattan gider…
Ama kalpten gitmez.
Kayıt Tarihi : 24.05.2026 01:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kotor’da,gecenin ikisinde, deniz kenarında otururken yazıldı. Uzakta birkaç sırp genc gitar çalıyordu. Deniz sessizdi O an içime bir cümle düştü: Kalbimi verdim sana… geri alamıyorum.’ Gerisi kendiliğinden geldi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!