Geceyle anlaşma yapmış gibiyim
Üstümde yırtık bir gömlek, boğazımda tütün kokusu
Kendimle cebelleşiyorum durmadan
İstanbul gibi kalabalık bir şehirde
En çok yalnızlığı yaşıyorum
Sen benim hikâyemin noktası
Konuşamadığım cümlelerin baş harfi… elıfım
Bir denk gelsek artık, ne bileyim
Bir tiyatroya gitsek mesela
Topkapı surlarında el ele yürüsek
Sessizliği birlikte bozsak
Kendime yetmeyişim, yokluğunun eseridir
Eksik değilim belki… ama sensiz tamam da değilim
Sen ki benim hayata bakışım
Gözümü açtığım sabah, kapattığım gece
Can Yücel’in dediği gibi
Müstakil bir hayat düşlüyorum
Küçük bir bahçe…
Bir bardak çay elimde
Karşımda sen
Ben herkese taş duvarım
Ama sana…
Yol olurum
Ve bil ki,
Bu kalabalıkta seni sevmek
En güzel yalnızlığım benim
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 12:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
SIRBISTANDA 2132 OTEL ODASI UYKUDA RUYAMDA GÖRDUM NAKARATI, KALKIP SU ICTIM BALKONDA DİLİMDEN KALEME DOKULDU




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!