Kalan İz 1 Şiiri - Yücel Özkü

KALAN İZ 1
Kalbime sessizce dokundun bir gün,
Bir bakışınla değişti içimin iklimi.
Ne zaman değse adın düşüncelerime,
Sessizce çözülürüm kendi içime.

O günden sonra duygularım bana yabancı,
Savruldu hepsi senin bıraktığın rüzgâra.
Bir yanım seni saklar en derin yerinde,
Bir yanım kaybolur her hatıranın izinde.

Zaman geçse de silinmez o ilk dokunuş,
Kalbimde açılan en ince yokuş.
Ne tam gidersin ne de kalırsın bende,
Bir yarım hikâye olursun içimde.

Ve ben, her susuşta seni yeniden duyarım,
Adını kalbimin kıyısına yazarım.
Çünkü sen bir uğrayış değil,
İçimde kalan en uzun yağmursun.

Yücel ÖZKÜ
29 Nisan 2026/06:09