Kahrolsun Şiiri - Cem Eyüboğlu

**Kahrolsun**

Kahrolsun içime sığmayan bu his,
Ne gider ne de tamamen kalır.
Bir yanım “bitti” derken
Diğer yanım hâlâ seni arar.

Kahrolsun gecenin sessizliği,
En çok seni hatırlatırken.
Bir şarkı çalar ansızın,
Ve ben yine aynı yere düşerim.

Kahrolsun bu bekleyiş,
Adını bile söylemeden beklemek…
Gelmeyecek bir ihtimali
Hâlâ içimde yaşatmak.

Kahrolsun,
Gülüşümün bile eksik kalması,
Kalabalıkta bile yalnız hissetmek,
İçimde dolup taşan ama
Kimseye anlatamadığım şeyler.

Kahrolsun bu alışkanlık,
Seni düşünmeden duramamak…
Bir yere bakıp dalmak
Ve orada seni görmek.

Kahrolsun
Yarım kalan cümleler,
Söylenmeyen sözler,
Ve en çok da
Sustukça büyüyen duygular.

Ama yine de…
Tüm bu “kahrolsun”ların içinde
Bir gerçek var:
Ben hâlâ hissediyorum.

Ve belki de
En çok bu yoruyor beni.