KADRİNİ BİLMEYENE
Her değer, ehline varmayınca ziyan olur;
Sevda da, vefa da, can da;
Söz de, emek de, yürek de...
Kıymet bilmeyen elde güller solar,
Düşen rahmet çamura karışır.
Kadrini bilmeyen gönle düşen sevda,
İçte ukde, dışta sızı kalır.
İyi insan kıymet bilir;
Gönlün de sözün de yükünü omuzlar.
Bir bakışıyla anlar,
Bir susuşuyla onar.
Bu yüzden,
Her kapıyı çalma, gönül.
Her yüze yakınlık sanma.
Ehlini bul.
Kadrini bilen bir yürek,
Bir dünyaya bedeldir.
YÜCEL ÖZKÜ
5 Temmuz 2026/12:58
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!