Papatya gibisin zarif ve ince
Sevinirdi kalbim seni görünce
Koşardı kırlarda bir çılgın gibi
Şenlenirdi dünyam seni sevdikçe
Gömdüm yüreğime yasak sevdamı
Hep yumurta gibi kalamazdı ya...
Ruhumuzun ve hayatımızın aynası,
yorgun ve çizgili yüzlerimiz.
Gülerken güzeldiler,
Çocukluğumuzda,gençliğimizde pırlanta gibiydiler.
Senden sonra kalmadı,ne tadım ne tuzum
Sığmaz oldum yere göğe,çok huzursuzum
Çorak topraklarda,susuz bir dal gibiyim
Yaz yağmurum ol üstüme,yağ
Yosun Gözlüm
Korkmuştu,
Kaçtı,can havliyle çırpınarak,zıpkınlı balıkçılarından,
Akdeniz‘in,Karadeniz’in,Ege’nin,
Hırçın dalgalarından,
Altıncı kıta ya doğru,yılmamıştı cesur Yunus,
Aşmıştı,okyanusları,varmıştı,Avustralya kıyılarına,
Yalan Dünya’nın gerçeği
İstiklâl Çiçeğidir Ülkem...
Mahşere gerek yok,
Cennettir Güzel Türkiyem...
Arama bulamazsın gezsen bütün Dünyayı.
Uyandım
kan ter içinde
sabahın köründe
Sızlıyordu sol yanım...
Terkediyordun gene beni rüyamda bile
Üç bayram yaşadım
Az’ı mutlu,çoğu dertli ömrümde
Nil gibi bir nehir çağladığında
Alya gibi bir yıldız parladığında
Aden bahçesine döndü hayatım
Gittiğinden beri
Bilmiyorum sevgili
Dünya’nın neresindeyim,
Kayboldum sensizlik diyarında,
Varlığınla özgürdü ruhum
Dönmüştü küs evlat,,
Baba evine,
Kalmamıştı ,elini öpeceği,
Ne baba,ne de anne,
Birer tas su döktü kabirlerine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!