Kadir Ünlü Şiirleri - Şair Kadir Ünlü

Uyur gezer gibiyimdir gündüzleri
Öylesine yaşarım
İple çekerim geceleri
Karanlığa gittin ya
Gecelerde ararım seni

Kırdım o güzel kalbini,ayrılığın kahrıyla
Affett beni sevdiğim ,günahların affola
Unutamam aşkını,ne de güzel gözlerini
Yakıştı sevdamıza böyle güzel bir veda

Özgürsün sevdiğim gökte ki turnalar kadar

Kalktı göç eyledi bizim ellerden
Katar katar uçtu,allı turnalar
İçlerinde turnam var,bağrı yaralı
Katar katar göçtü,telli turnalar

GÖÇÜK ALTUNDA RUHUM
Nefes alamıyorum...
Utanıyorum;yemeye,acı geliyor su...
Çay kahve bile içmeye utanıyorum ..!
Göçük Altun’da,altı şubattan bu yana benim de ruhum..!
Utanıyorum sıcak odalara girerken,

Ankara’ya yağmur indi,sel bastı
Sanki gökler benim için ağladı
Halime yaradan dayanamadı
Sanki gökler benim için ağladı

Parçaladı yüreğimi şimşekler

Kül oldu aşina gönlüm
Kaldı bedenim gölgesizin dibinde
Eriyor yüreğim Gün görmüş kar gibi
Yanıyor ciğerim,su vermiyor insafsız
Kezzap döküleydi kaderimin köküne
Söndürdü içimde ki ışığı

Gönül
Kör’e kılavuz
Sağır’a kulak ol
Bağır ,bağır,bağır,
Duyamazlar sağırlar
Görmez gönül gözü kapalılar.

Kalp herkeste vardır ama
Makbüldür,sevgiyle atanı
Dil de herkeste vardır ama
Hayat verir
Sözlerinde bal akanı
Gözleride var herkesin

Senin olsun ak ellerin,bağrında ki güllerin
Mecburuz biz ayrılığa,kader diyorlar buna
Öpmesemde senin olsun,dudakların dillerin
Acı görmesin yüreğin,su yeşili gözlerin

Kolay mı kopardım sanıyorsun
Diken tarlasında,şu pembe gülü
Sana sunmak için
Diz çöküp önünde
Mutlu gözlerle
Bahçıvan bağırdı,köpekler havladı