Kadir Ünlü Şiirleri - Şair Kadir Ünlü

Gelmiştin…
Elinde bir fenerle,
Karanlık iç Dünya’ma..!
Sevindirmiştin;elma şekeri verilmiş çocuk gibi,
Çekildiği köşede,
umutsuz ve mahsunca oturan kalbimi.

Hani denir ya
Sevaptır bakmak güzele
Geçemem bakmadan,gönül gözüyle
Her güzelliğe
Asla sevap olsun diye değil
Öyle istiyor yüreğim

Yardım toprağı bağrından
Veysel'e uydum
Yar oldum,
Adam gibi,baba oldum
Evime,evlatlarıma
Emek verdim

Sessiz ve uykusuz zor geceleri,
İçli şiirlerle,güftelerle uğurlar,
Çoğu acılara ve aşka dair,
Yazar da yazar ...
Tükenmez gönül mürekkebi !

Neşterle aldılar içimden,
Doğuramadım seni,
Öpemeden Gül yüzünü,
Ayrıldı dünyalarımız,gözümün nuru,
Gül Bebeğim.
Vurdu Korana beni,

Gül gibi insandı,adalet dağıtırdı,
Adaletsiz Dünya’ya
Mertti,mağrurdu,
Fırıldak insanlarla,
Savaşmaktan,

Kara haber geldi kocatepe`den,
Yürekler dağlandı,yara derinden,
Yaş yerine kan aksa da gözlerden,

Gül gönüllü Zakir im,dönmez ölümden.. 2

Şiir:Kadir ÜNLÜ:23/4/18

Gülüş vardır,arkası hüzün deryası,
Gizleyemez yarasını,
Detone;kahkahası.

Gün doğumu gibiydin,
İkinci bahar mevsiminde ömrüme.
Döndürmüştün nevrimi,o güzel mahur gözlerinle.
Şaşırdım kaldım..!
İçine vuslatsız aşkımı da sararak

Geldi 21 Aralık
Gün dönüyor bu gece
Tak etti canıma,Bin yıllık ayrılık
Yılın en uzun gecesinde
Nöbetçiyim !