Kadir Ünlü Şiirleri - Şair Kadir Ünlü

KALBİM KÖPEĞİN
Memleket gibi,
Acı çökelekli yufka ekmek arası,dürüm gibi,
Arası yeşil soğanlı,aşkla bakışın!
İyi ki,durmadan rastladım sana,
Attım kucağına,inatla çırpınan yorgun kalbimi,

Döktük…
çoban çeşmesi gibi sevda suyumuzu,
Kır çiçeği sandığımız ne gönüllere.
Kar sandık baharda uçuşan polenleri.
Ya incir,

Kör bir kurşun yedim,ben gene sol yanımdan
Yedi canlıymışım meğer,gene ölmedim dostlar
Vuruldum düştüm yere,kaldırmadı vuran zalim
Yedi canlıymışım meğer,gene ölmedim dostlar

Uçuyordu bana doğru
Aşıp dağlar denizleri
Düşmüş al kanlar içinde
Vurulmuş yaralı turnam
Yandı ciğerlerim turnam

Mutsuzum elbette !
Canı alınırken,
Tarlada,yolda,
Köyde,kentte,
Hatta ;

Gelecekse
geçmiş yıllar gibi,
Hiç zahmet etmesin.
Otursun yerinde hiç gelmesin...

Nasıl sevdiğimi bilemez eller
Aramızda dağlar,derya denizler
Kavuşmaya yetmeyecek ömürler
Vuslatımız ebediyet sevdiğim

Sonu gelmez sevdalarla,ziyan ettin ömrümü
Yeter şu dertli başımı taştan taşa vurduğun
Çiçekli sevda bahçeleri dikenlerle örülü
Kanatır saf yüreğini,her güle uzanma gönül

Ya çıksan karşıma
Ummadığım yerde
Tercihim
Issız bir sokakta
Ya da rüyama gelsen

Ne kasaveti
Ne de dertleri koca Dünya’nın
Ne ihanetleri sözde dostların
Ne sırtımdaki ki hançerleri
Ne de vefasızlığı karındaşlarımın
Yumdun ya Bahar gözlerini hayata