Kadir Ünlü Şiirleri - Şair Kadir Ünlü

Şiir Kadir.ÜNLÜ.27/07/16. (Rahmetli Babam için ironi))

Çarık, soğukkuyu, ısgarpin derken
Irgatlık bitti gurbet başladı
İsli tren yanaştı, düştüm yollara
Kendi vatanımda tutunamadım

Oysa !
Tutunduğum son dalımdın
Sadece dalımı kırdığını sandın
Kör ettiğin gözlerim
Kanattığın yüreğimle
Yetim çocuk gibiyim,karanlık bir sokakta

Şiir:Kadir ÜNLÜ:4/1/18

Çoktan,
Karışırdım kara toprağa,
Kemirirdi börtü böcek,

22/4/27

Kaçtıkça hayatımızın,tadı tuzu
Köreltilmişse Adalet Hanımın gözü
Dağladılar kızın gözlerini
Kızgın şişlerle

Çocukça sevdim diye seni,
Verdin elime uçan bir balonu,kandırdın,
Uçurdun beni...
Ben yükseldikçe yıldızlara,sevdalı kalbimle.
Kaldın enginlerde,

Hani nerde piramitten mezar yapanlar
Nerde firavunlar,krallar,padişahlar
Hanlar hamamlar,saraylar,nerde yapanlar
Değer mi kötü olmaya üç günlük Dünya

Çocuklar;
Sizin için kaygılıyım yarınlardan,
Sizin için nefret ediyorum;
Her türlü istibdattan,
Kara bulutlar, mutlaka sıyrılacak,

Ne kolaymış meğer,
seni unutmak..!
Gitmek isteyince insafsızca bu kadar..!
Rüzgara aşık uçurtma misali.
Yeter mi gücü,

Uğur getirecek diye beklerken,
Minicik böceklerden.
Gitti Uğur zemheri de,
Sicim sicim ağladık.
Uğur’lar göçtü,

Sürünüyorum,sürünüyorum
Duvar diplerinde,
Bahçelerinde sıcak evlerin