Kadir Ünlü Şiirleri - Şair Kadir Ünlü

Beş duvar içinde ruhum,
gittiğin günden beri.
Kazıdım gözlerini.
Her duvarında sen.
Tavan gökyüzü,yıldızlar kirpiklerin.

Ömrümüzün baharındaydık,
Aşık olduğumuzda,
Ne güzel esmişti,başımızda kavak yelleri,
Neydi acelen,
Beraber yaşlanırdık,sen gitmeseydin.

Yüz yıl geçti sanki sürmelim,
yüzünü görmeyeli.
Rehavette ruhum,sen yüzüme gülmeyeli.
Beklerim yüz yıl daha,bir gün geleceksen eğer...
Deniz kokulu tenin,

Ekmek kokardı tenin,sabah seherde
Ekmek kadar temizdin,ekmekçi kadın
Bir sabah baktım ki,yoksun yerinde
Şaşırdım görmeyince,ekmekçi kadın

Yürüyor yarı sarhoş,
Kirli sakal bir hovarda,ıslak kaldırımlarda.
Harcamış meyhanede son banknotları,
Boş cüzdanını boşuna taşıyan,
Bozuk para mağduru,cebi delik kot pantolonuyla.

Kuş tutsan ağzınla,uçsanda bile
Deryalara yelken açsan da bile
Anlamazlar sevgiden,aşktanda bile
Kendin için yaşa,doymaz el alem

Bencillik sanmayın,hayat dersimi

EL FATİHA;Şiir Kadir ĞNLÜ:14/4/18

Cadde de kaygılı insanlar
Cin gözlü
Motorize turuncu torbalı,
Çoğu Suriye’li çöpçüler

Gelmiştin…
Elinde bir fenerle,
Karanlık iç Dünya’ma..!
Sevindirmiştin;elma şekeri verilmiş çocuk gibi,
Çekildiği köşede,
umutsuz ve mahsunca oturan kalbimi.

Düştü sere ayrılığın ağrısı
Unutturmuş sana beni birisi
Giremez gönlüme elin karısı
Bakmadın ardına el oldun gittin

EMMİOĞLU.Şiir.Kadir ÜNLÜ.6/6/20
Tek oğuldum
Büyürken erkek kardeş hasretiyle
Seni kardeş yerine koymuştum
Nasıl da kopardın bağımızı