Afrodizyak çiçeğimdin
Frezyayı,manolyayı kıskandıran
Suladıkça yeşeren
Kalbimde kan rengi güller açan
Doyamazdım koklamaya
Esirgerdim rüzgardan
Oysa;
Yağmur yüklüsün sanmıştım;
Açmıştım ellerimi bağrımı,kollarımı havaya.
Görünce üstümde seni,
Uzanmıştım sana,son bir umutla,
Gel biraz dertleşelim,
Devrimci Ahmet Kaya...
Yeşerecek dağlarımız demiştin ya,
biz ağladıkça !
Yeşermedi,kurudu,zehirlendi dağlarımız,
Köyümü viran ettiler,
Yaylaya beton döktüler
Ayırdılar beni yârdan
Sanki kalbimi söktüler
Gurbet ellere attılar
Bahara karışmış çiçek açmışsın
Öpeyim kalbinden hayat sevdiğim
Peteğe karışmış bala dönmüşsün
Öpeyim dudağından uzat sevdiğim
Yak mektuplarımı resimlerimi
Nasıl yaktıysan şu kalbimi
Söndürsen sevdamı kül etsende
Yanmaz şarkılarım şiirlerim
Mutluluk doldu içime...
Yağmur çiseliyordu,
yeni yılın yedici gününde yolda yürürken.
Gene kar düşmedi bu zemheride,
Kış kar’a hasret,ben sana,
Geçen yıl bu zamandı...
Bu ikinci şiir kitabımdı.
İçinde öyle bir şiir varki adı SIZI
On iki yaşımdaydım o sızı düştüğünde içime,
Denizler dar a çekildiğinde..!
Ağrı Dağı ağlıyor halimize
Ölü çocuklar var eteğinde. 2
Kardeş kardeşten kurşun yemiş
Kanla beslenmez çiçekler. 2
Ağrı Dağı ağlıyor halimize
Kınalı kuzular var eteğinde. 2
Kardeş kardeşine kurşun atar mı
Kanla beslenir mi çiçekler. 2
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!