Baba ocağımın közü söndü
Kırıldı kolum,kanadım,Anam
Altmış yaşında,koca bebeğim
Issız köşeler de,ağlarım Anam
Kapattım aşk defterini,kırdım kalemi
Yazıp çizemem artık,kilit vurdum kalbime
Kurudu pınarları,gözyaşımdı mürekkebi
Kapattım aşk defterini,kırdım kalemi
Devirmişler yarısını
Acısı bol,tadı kıt,ömür yolumun,
Devinirken canım,
Yürürken açık alnım,
Sönmedi yüreklerde yangın,
Gözümüzle görmeden.
Hasretler kavuştu,gönüller coştu,
Bilin bakalım,ne oldu?
Ankaraya Deniz geldi.
Ankara’yı dinliyorum
Derin bir kaygıyla gecenin ta üçünde
Havada Korona Virüs,yüreğimde endişe,kulağım kirişte
Yırtıyor sessizliği uzaktan,cankurtaran
sirenleri
Onca şiirler yazdım...
Nice sızılı besteler yaptım,
sancılı gecelerde ağlayarak.
Sevdamızı,aşkımızı şarkılarıma türkülerime işledim nağme nağme.
Yüreğim yandığınca,dilim döndüğünce,
Ağlamıştım aşkımı kaybedince kollarında
Okşamıştın başımı,uyumuştum
kucağında
Verdim güzel kalbimi gene bir hayırsıza
O da gitti başım öksüz,kalbim yetim anne
Deniz çırpınır sevinçle,
Sahile her indiğinde.
Güneş güler, bulutlar sıyrılır,
Balıklar şenlenir,
Esince Meltem rüzgarı,nefesim tazelenir,
Canımsın, dermanımsın, dalgalara kulacımsın.
Tay gibi kişner,şaha kalkardı
Ne gözü karaydı, Asi gençliğim
Bir gecede, yıldızları toplardı
Ne hayal perest ti,ASİ gençliğim
Sakınmaz dı canını,derede çayda
Anladım ki hiç kimse,gözyaşıma değmiyor
Sonunda gerçeği buldum,gözyaşıma aşık oldum
Ben sildikçe akıyor gözlerimden öpüyor
Sonunda gerçeği buldum,gözyaşıma aşık oldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!