Kadınım. Şiiri - Bülent Abi

Dünyanın servetini önüme serseler,
Tek bir an bile vazgeçmem senden kadınım.
Günün güneşe, gecenin de ay’a,
Benim de sana ihtiyacım var kadınım.

Sensiz geçen her günüm bin yıl gibi,
Kederlenir dertlenirim gittiğin günden beri.
Anladım ki sen vazgeçilmezim, her şeyimsin;
Kanayan yaramın merhemisin kadınım.

Avuçlarımda biriktirdiğim dualar gibi,
Adını her nefeste gönlüme sakladım
Seni bir ömür değil, bir mahşer boyu sevmeye,
Şu fani canımı yoluna adadım kadınım.

Bırak, dikenine kanattığım gülleri yollarına dökeyim,
Zemheri aylarda yolunda can vereyim.
Hangi söz ve şarkı anlatabilir bu aşkı?
Sol yanım, baharım kadınım.

Kanunsuz dünyanın zindanlarında sevdim seni,
Dört duvarın prangalarında...
Şafağın her vaktinde düştüğünde düşlerime,
Ben seni tek bir an bile unutamadım kadınım.

Hangi hudut set bağlayabilir bu sevdaya?
Hangi kör pencere saklayabilir inancımı?
Ben hayatımı yoluna serdim de geldim;
Taş duvarları yıkıp da kadınım.

Ürkek bir mum gibi üstüne titrediğim,
Mağrur esen bir yel gibi nefesimde hissettiğim
Sana seni anlatacak bir söz bulamıyorum,
Sen keşfedilmemiş bir şiirin özüsün kadınım.