Ey Muhammedim Şiiri - Bülent Abi

Çıkmaz Yollara Düşmüştü Yolumuz
Felaketlere Gidiyordu Sonumuz
Para, Kumar Zina Olmuştu Oyunumuz
Sen Bitirdin
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Hep Cehalet Hep Rezalet
Ne Saygı Vardı Ne Bir Adalet
Gönüller Katı Zalimler Haklı
Sen Bitirdin
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Diri Diri Gömülürdü Küçük Masum Kız Çocuklar
Ne Hayaller Yıkıldı Ne Umutlar
Sonu Tükenmeyen Cahil Kullar
Sen Bitirdin
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Harama Bulaşan Ellerimiz
Kana Susayan Gözlerimiz Vardı
Merhamet Bilmeyen Kalplerimiz
Bitmeyen Bir Çilemiz Vardı
Sen Bitirdin
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Gönüller çorak, toprak susuzdu
Zalimler tok iken, mazlum uykusuzdu
İnsanlık rotasız, yolcusuzdu
Karanlığa ışık, bize rehber oldun
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Çöllere rahmet, dertlere dermansın
Sen iki cihanda yüce fermansın
Sönmeyen meşale, bitmez umutsun
Sen bitirdin narı, ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Ne Medeniyetler Vardı Eskiden
Yıkılıp Yapıldı Yeniden
Bir Tek Şey Kaldı Geçmişten
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim

Adın Yazılmış Cennetin O Yüce Kapısına
Bin Selam Olsun Arşın Her Katına
Yolumuz Düşecek Bir Gün Kapına
Ey Muhammedim
Ey Sevgili Peygamberim.