K(g)ördüğüm Şiiri - İlyas Payas

Kime anlatsam seni bilmem ki,
Gece yıldızlara mı,
Akşam karanlığına mı,
Yahut sabahleyin ağaran
Tunç rengi billur şafağa mı?

Yetmedi bana hiçbiri,
Bıkmadan usanmadan seni anlattım hepsine.
Onlar dinlemekten yoruldular da,
Ben anlatmaktan yorulmadım.

Susamış gibiyim,
Hem de ne susamışlık, ölüm gibi...
Saçlarına ördüğüm sevdam,
Gözlerinde kaybolduğum kördüğüm gibi...

Hayalin, hayalin ve umudun, uslanmaz sevdam.
Hayalin diyorum, benim en onurlu sevdam.
Bırakmaz beni hayalin taa geceden.
Sana zümrüt gibi bir taç yaptım, reyhan kokulu heceden...

Acizliğini affet insan lisanının,
Henüz icat edemedi seni anlatacak kelâmını.
Almadı okyanuslar sana olan sevdamı.
Ben ezelden beri gözlerinin hayranıyım.

Sevgili Dilruba'm, benim aziz sevdiğim.
Kendimi dahi unutup sensin bildiğim.
Geceler ve gündüzlerde düşümde gördüğüm.
Bir çift kelâmına bin kez öldüğüm.
Menfî sana meftundur, ey sevgili kördüğümüm...