İlk Baharım Şiiri - İlyas Payas

Besmeleyle başladım sözlerime,
Tek tek özür diledim gözlerinden.
Sözlerimin hepsi özlemimden.
Sen de özlediysen durma, gel.

Bahar gibi gelmeni bekliyor gözlerim.
Sakın ha yanıltmasın seni hislerin.
Nicedir geleceksin diye yolunu gözledim.
Neredeysen çık gel artık, özlemim.

Silemez hiç kimse bendeki hayalini.
Görmedim şu cihanda bir tek emsalini.
Çizemez tek bir ressam şemâlini.
Ne güzel tablosun, ey gönlümün sahibi.

En güzel tablosun sanat merkezimde.
Güneşi yakacak bir ışık var gözlerinde.
Daha kıymetlisin şu göz bebeğimden.
Ben dönerim, sen dünyamın merkezinde.

Dönerim hep yörüngemde sana doğru.
Sen yanımdayken yenemez beni hiçbir ordu.
Sensizken ansızın zaman durdu.
Bulamadım bir türlü sana çıkan o yolu.

Bilmiyor seni kimseler, şaheserim.
Sana laf edeni tek hamlede ezerim.
Sen dolu her yanım, divâneyim gezerim.
Sükûtunla kâh susarım, kâh eserim.

Anlatamıyor sözlerim içimdeki koru.
Duygularım sana, yalan bana doğru.
Nehirlerim akıyor sana doğru.
Duygularımdan barajını sen koru.

Duramaz barajlar karşısında duygularımın.
Sensizken her saniyemi sorgularım.
Her şey hazır, kafamda kurguladım.
Ordularım sana geliyor uygun adım.

Yaklaşıyorum fethine adım adım.
Ben bu fetihte ölmeyi bile göze aldım.
Attıramaz bana hiçbir ordu geri adım.
Ölsem dahi son nefesimde senin adın...