Unutma ki sevgili, pişmanlık geçi sever,
Kâr etmez ah ile vah, kurt olur içini yer,
Biter aşkın baharı, sararır tüm yapraklar,
Dönüp bir de bakarsın, vakit geç olmuş meğer.
6 Temmuz 1986 – Pazar / Ödemiş
Sessizce geçip gitti, ömrümüzün baharı,
Hazana girdik belli, bütün yapraklar sarı.
Duyamadık bir zaman, çok geç işittik yazık!
Kulağımıza aşkı, fısıldayan rüzgârı.
Sen de olmasan var ya, kim getirir bir haber?
“Gözünaydın yeğenim, Almanya’dan mektup var”.
Bu sözü her duyuşta, kanatlanıp uçarım,
Hasret zor Tahir Amca, çekene ölüm kadar.
9 Nisan 1983 – Cumartesi / Ödemiş
Yaşamayan bilmez ki, unutulmak çok acı;
Sanki başka biriyim, herkes bana yabancı.
Kendi adıma yazıp, gönderdiğim mektubu,
Yârindenmiş diyerek, al da getir postacı!
30 Eylül 1987- Çarşamba / Ankara
Süzdüm koca dünyayı, yırtıldı kalbur, elek,
Anlayamadım gitti; kim şeytandır, kim melek?
Yüze herkes gülüyor, mertlik düşmüş ayağa,
Dostum kim düşmanım kim, sana sığındım felek!
18 Mayıs 1984 - Ödemiş
Seni hayal eylerken, daldım bir an uykuya,
Nazlı bir ceylan oldun, dolandın indin suya.
Ürküp kaçarsın diye, donup hiç ses etmedim,
Duruverdi nefesim, sıçradım bitti rüya.
Düşürdüm umudumu, dipsiz karanlık suya.
Kapayıp gözlerimi daldım derin uykuya.
Gerçekte elin oldun, yalnız orda benimsin,
Kimse uyandırmasın, hiç bitmesin bu rüya!
18 Aralık 1989 –Pazartesi / Ankara
Olmazsa olmazımsın; hava, su, ısı, gibi,
İçimde bir yangın var, Kerem sevdası gibi,
Benim Aslım da sensin, gidersen yaşayamam,
Her şeyimsin velhasıl, körün asası gibi.
6 Ocak 1984-Cuma/Ödemiş
Bu sabah yine gördüm, musallada bir tabut,
İçime buhran çöktü, başıma kara bulut.
Bundan sonraki turun, yolcusu kim acaba?
Bu kadar yakındayken, gel de ölümü unut!
27 Kasım 1989 – Pazartesi / Ödemiş
Ört yine perdeleri, gözlerim hasret kalsın,
Güç bela avunmuşken, yine yaşlarla dolsun.
Cama düşen gölgen de, yeter bana razıyım,
Bileyim ki ordasın, hala umudum olsun.
19 Ağustos 1988-Cuma / Ödemiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!