İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Uyandım rüya imiş, seninle her hatıram,
Bana bu aşk yasakmış, seni sevmem de haram.
Asi olamam asla, Tanrı böyle hükmetmiş,
Varsın hiç kapanmasın, senden kalan bu yaram.

22 Kasım 1989 – Çarşamba / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dün gece seni gördüm, seyrettim doya doya,
Bir daha gözlerine, bakmayacaktım güya,
İnan ki hiç suçum yok, geçmedim yeminimden,
Ben hala sözümdeyim, anlattığım bir rüya.

20 Aralık 1984 – Perşembe / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Raylarda yürüyorum, ipte cambaz misali,
Nüksetti çocukluğum, varsın sansınlar deli.
Ah tekrar dönebilsem o günlere yeniden,
Olsam yine o çocuk, her akşam koyun güden.
Elimdeki kargıyı yontsam saatler boyu,
Çimenlere uzanıp şekerlesem uykuyu.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Unutma ki sevgili, pişmanlık geçi sever,
Kâr etmez ah ile vah, kurt olur içini yer,
Biter aşkın baharı, sararır tüm yapraklar,
Dönüp bir de bakarsın, vakit geç olmuş meğer.

6 Temmuz 1986 – Pazar / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen de olmasan var ya, kim getirir bir haber?
“Gözünaydın yeğenim, Almanya’dan mektup var”.
Bu sözü her duyuşta, kanatlanıp uçarım,
Hasret zor Tahir Amca, çekene ölüm kadar.

9 Nisan 1983 – Cumartesi / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yaşamayan bilmez ki, unutulmak çok acı;
Sanki başka biriyim, herkes bana yabancı.
Kendi adıma yazıp, gönderdiğim mektubu,
Yârindenmiş diyerek, al da getir postacı!

30 Eylül 1987- Çarşamba / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Süzdüm koca dünyayı, yırtıldı kalbur, elek,
Anlayamadım gitti; kim şeytandır, kim melek?
Yüze herkes gülüyor, mertlik düşmüş ayağa,
Dostum kim düşmanım kim, sana sığındım felek!

18 Mayıs 1984 - Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Seni hayal eylerken, daldım bir an uykuya,
Nazlı bir ceylan oldun, dolandın indin suya.
Ürküp kaçarsın diye, donup hiç ses etmedim,
Duruverdi nefesim, sıçradım bitti rüya.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Düşürdüm umudumu, dipsiz karanlık suya.
Kapayıp gözlerimi daldım derin uykuya.
Gerçekte elin oldun, yalnız orda benimsin,
Kimse uyandırmasın, hiç bitmesin bu rüya!

18 Aralık 1989 –Pazartesi / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sessizce geçip gitti, ömrümüzün baharı,
Hazana girdik belli, bütün yapraklar sarı.
Duyamadık bir zaman, çok geç işittik yazık!
Kulağımıza aşkı, fısıldayan rüzgârı.

Devamını Oku