İZİYLE KALIR
İnsan,
Dokunduğu kalp kadar yaşar.
Bir gülüş bırakır zamana,
Mevsimler onu çoğaltır.
İnsan,
İçinde büyüttüğü sır kadar derindir.
Sakladığı sızı,
Gecelere kök salar.
İnsan,
Gittiği yollarla eksilmez.
Yokluğu,
Dönmediği kapıda büyür.
İnsan,
Ömrüyle değil, iziyle kalır.
Ardında bıraktığı sevgi,
Gönüllerde kök salar.
YÜCEL ÖZKÜ
11 Temmuz 2026/07:35
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!