Adım yok artık,
senin çağırmadığın bir isim neye yarar…
İzim yok,
senin dönüp bakmadığın yerlerde
iz bırakmanın anlamı kalmaz.
Yolum yok,
çünkü ben hep sana çıkan yolları seçtim.
İliklerime kadar çekilip
sessizce yok olabilirdim,
bir köşede,
kimsenin fark etmediği bir eksiliş gibi…
Ama bu kez öyle olmadı.
Bu kez ben vazgeçtim.
Sen her susuşunda
araya bir mesafe koydun,
her mesafe bir duvar oldu.
Ben o duvarların içinde kalmadım.
Yaktım.
Ve şimdi gidiyorum.
Arkamda ne varsa
kül.
İçimde tek bir soru:
Bu muydu…
aşk?
Sen kıymet bilmezsin
Sen —
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 00:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!