İyilik Ağladı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kurnaz aklı durmuyor,
Kimse hesap sormuyor,
Hile yapsa yormuyor.
*
Her tarafa koşuyor,
Engelleri aşıyor,
Kötülükte coşuyor.
*
Yalan ve dolan ile,
Gider gizli menzile,
Sığmaz o, hiçbir dile.
*
Ticarî ahlak bitti,
İnsafı, çabuk gitti,
Herkesi, rezil etti.
*
Cambaz bir oyun yaptı,
Doğru yollardan saptı,
Kirli paralar kaptı.
*
Sessiz tuzaklar kurdu,
Mazlumu yere vurdu,
Arsızca geri durdu.
*
Pazarda sattı ipi,
Kış günü esti tipi,
Şeytanın asil tipi.
*
Tüccarın cebi doldu,
Fakirin benzi soldu,
Ahlaka, neler oldu.
*
Tilkiden kurnaz çıktı,
Dağlar ve tepe aştı,
Kötülük ile taştı.
*
Malı mülkü çoğaldı,
Garibin hakkın aldı,
Derin uykuya daldı.
*
Vicdanı sızlamadı,
Fakire acımadı,
İyilik hep ağladı.