İşte Büyük Yapıt Şiiri - Kasım Kobakçı

Güzel bir eserdi,
Bana sırrın verdi,
Hep gönlünü serdi,
Dertleri giderdi.
*
Tablosu çok soluk,
Boyalar hep oluk,
Fırçaları yoluk,
Nefesi pek boğuk.
*
Taştan heykel yonttum,
Birazcık da korktum,
Düşer diye tuttum,
Ben onu uyuttum.
*
Mermeri çok sertti,
Bana büyük dertti,
Ustası pek mertti,
Onu iyi tarttı.
*
Şiir yazdım sana,
Bakıp da o yana,
Can katarak cana,
Seslendim ben ona.
*
Sözcükler hep kaçtı,
Başıma dert açtı,
Etrafa nur saçtı,
Birden bakıp şaştı.
*
Müzik sesi geldi,
Kulağımı deldi,
Sanki koca seldi,
Sıcak esen yeldi.
*
Notalar hep yanlış,
Böyle olmaz kamış,
Bu nasıl bir dalış,
Duyulmadı alkış.
*
Sahnede bir oyun,
Eğildi o boyun,
Meler durur koyun,
Ne büyüktür soyun.
*
Perdeler kapandı,
Herkes buna yandı,
Onu gerçek sandı,
Seyredenler kandı.
*
Mimari bir eser,
Gören umut keser,
İçinde yel eser,
Usta durmaz küser.
*
Çatısı ne katı,
Şaha kalktı atı,
Gezdik doğu batı,
Bozduk biz sanatı.
*
Resim çizdim bugün,
Sanki bana düğün,
Yedik iki öğün,
Durma sevin övün.
*
Çizgiler iç içe,
Gitti hepsi hiçe,
Dokuduk biz keçe,
Yüzdeki şu peçe.
*
Dans ettik sahnede,
Biz kaldık kahvede,
Şaştık bu hamleye,
Su bulduk çeşmede.
*
Ayaklar dolaştı,
Herkes bize şaştı,
Zorlukları aştı,
Çorbamız da taştı.
*
Roman yazdım kalın,
Dedim hemen alın,
İçine bir dalın,
Göklere de salın.
*
Karakterler kayıp,
Yaptıkları ayıp,
Hep günleri sayıp,
Bırakmışlar cayıp.
*
Sonunda bitti iş,
Başladı bir gidiş,
Görüldü köklü diş,
Şaşırdı koca şiş.
*
İşte büyük yapıt,
Olmadı bir kanıt,
Veremedik yanıt,
Herkese sen tanıt.