Issızlığın gölgesi Şiiri - Serdar Tunçluer

Hey, hey!
Ben!
Sen..!
İstediğini söyle...
Ünlemlerin geri kalmasın cümlelerinde,
Haykır haykırabildiğince...
Kır kemiklerini sıfatların,
Aldırmam, yeter ki iste...
Gerekli dinginliklerin,
Huzur isterim sadece nedir beklentilerin?
Samuel Barber çal,
Çalsın o zaman…ilk bölüm sen ve ikimizin,
Sadece dinle, dinle sadece
Bırak geçmişi, yürü yürüyebildiğince,
Her şey sen ve ikimiz için,
At iklimlerini karalı,
Sen sonbahar ile mutlu olabilirsin ancak,
Kış, yaz gerkinlikleri sıkar seni, beni,
Ruhunum,
Aşığım sana,
Paylaşamam kimse ile,
Kıskancım be aşkım,
George Gershwin dinle bazen,
Kumsallarında notalar dizilmiş si’leri atla,
Mi’ler sıkar, bağlar seni,
Ne bemol?
Bırak şimdi kuralları,
Seni kural sıkar,
Sen hürriyet ile mutlu olabilirsin,
Söyle içinden geçenleri anlat anlatabildiğince,
Geç beyazlarını gülün kurumuşlar,
Geç karanfilleri akşama kuruyacaklar,
Sen aynaya bak sadece bana bak,
Bizi kıskanacaklar, kıskandılar kıskançlar,
Bir lambanın ışığı ne?
Seni güneşle yıkadılar,
Ve bir melek sundu bir akşam yirmi bir sıfır beş,
Pazartesi salıya iki elli beş kala,
Ve otuzuydu eylül ün,
Sen her şeyi biliyordun, duyuyordun emanet istasyonunda,
Ve doğdun gerekliliğinden,
Gönderildin binlerce yere,
Seçilmiştin,seçkindin,
Kim anlardı seni?
Kim anlayacaktı?
Hangi kalite seni dinleyecek ve paylaşaktı?
Sadece ben, sadece ben, s a d e c e b e n!
Çektim, çekerim…çekeceğim,
Çekemem artık..!
Hoş geldin...
Aşığım sana…
Veyseli’i çal bana…

“ Uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz gece “
Sevgilim!