İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

ne kaçarım ne göçerim
ben apaçık
arzu edersen
belkide
beklediğin gerçeğim
bu tabiki

İnecek bir gün muhakkak
Siyahın bittiği yerde
Perde inecek
Sarı bir ay doğacak
Sarı bir ay
Altın top

Oysa ben
Saçlarına karanfil takacaktım
Kimse alıp kaçmasın
Unutanlar bir daha hatırlamasın
Adını karanfil koyacaktım
Unuttum

Gonca güller solar bülbüller ağlar
Gönül hüzün dolar kalbi dert bağlar
Hıçkırıkla bölünür düşler rüyalar
Böyle ayrılığa can mı dayanır?

Kayboldun ufkumdan bir yıldız gibi

Konuşsan benimle
Ah bir konuşsan
Susmasan cüzdanımda ki
Resminde öyle
Anlatsan bana
Bana hep kendini anlatsan

İki kelime söylemeden
Ayrılık mı olur
Cehennem kadar ruhsuz
Neden böyle öfkelisin
Kızgın...
Aldatılmış ve huzursuz

Uşaklığa sayma sevginin hırçınlığını
Isıtılan bir avuç yalandır
Yakamoz rengindeyse su
Ve ay sessizdir sen ağlarken
Oynaşmadan hüzünle
İşte bu kadar deme sakın

Yine sabah olacak
Karanlık sanma ki
Hep kaderimiz
İkimiz yine birlikte olacağız
Yine alıp başımızı gideceğiz
Uzak diyarlara

Sarılacaksın biliyorum
Gel bir avuç mutlulukla
Kehribar tesbihini bırakta gel
Paşakapısı cezaevinden
Voltanı alda gel
Hasret türküleriyle

Bal rengi gözlerin unutulmaz ki
Güldendir o tenin kurutulmaz ki
Sevdandır kor ateş soğutulmaz ki
Bir gün kavuşacağız elveda deme

Mazide başlayan aşk mazide bitmez