İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Yüreğimde kaynarken
Volkanların en kızgını
Gümbür gümbür
Gözlerim
Bir pirinç tarlası kadar menli
Seni kaybederken böyle

Döküntü
'HEK Malzeme'
Diyor askerler
Ya da
Kirletilmiş bölge
Belki de

Sana
Tanrı'nın olduğu gibi
Şah damarın kadar yakınım
Göremezsin...
Çünkü sen
Meleğim değilsin

Sevmek mi yani
Şimdi korktuğun
Beni
Öyleyse kaç git
Ben sonsuz firardayım

Meşrutiyet bitince
Söz kesip evlenecektik ya
Cumhuriyette
İzin vermedi
Kala kaldık ortasında evrenin
Mahçuptu sultan

Bu benim isyanım
Mavi bir sürgün gibi
Yürüdüm yanlızlığa
Hele sevmelerim
Hele öpmelerim
Uzaklarda büyüdüm

Ah o eteklerindeki
Ekose çizgiler

Benim yüreğimde
Bırakır
Maviden izler

Yüreğim kan ağlıyor vatan perişan
Santim santim satılıyor yok ki karışan
Sırtını dönüyor,biraz kırışan
Cephelerde yanlız Mehmet vuruşan

Her değere eli kolay erişen

Evet...evet...
Mahcubiyetleri mucizelere dönüştüren raslantılar,tesadüfler,süprizler olamaz
Olmamalıdır...
İnsanı beşeriyete kazandıran aidiyet duygusunun galebe çalmış neticeleri olmalıdır...
Yoksa Tanrının size verdiği nimetlere şükretmekle geçen bir ömür,sadece
öbür dünyanın yani ahiret hayatınızı teminat altına almaktan başka neye yarar ki?

Sen aştığında yıkıntılarımı
Yürüyecekmisin gölgenin gözlerinde
Bir dala bakıpta uzun uzun
Dokunupta hafifçe gerçeğin büyüsüne
Korkularımı bürüyecekmisin
Atla düşünceden bir bozul plak gibi