İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Derindeydi
Ulaşamadım yağmur gözlü adama
Ellerimde sevdanın yangınları vardı
Geçmemişti o henüz hüzün köprümden
Çıkaramadım deryadan son fasıldaydı
Derimdeydi

Ben seni düşünürken hıçkırıklarla
Gözleribn vururmu sırtımdan bir hançer gibi
Ben seni biriktirirken anılarla
Hücum edermi ihanetin bir kurşun asker gibi
Bu bizim savaşımız deyip kucaklamak
Mümkün olurmu yanılırken affetmek

Çekil ve git sessiz
Bir ay ışığında
Geldiğin denize
Yakamozu öp benim için ki
Benzemesin gözlerin
Güneş denen o densize

Sessizliğin sesidir
Sen nefes alırken
Sabah güneşinin
Penceremde ki çıtırtıları
Ellerin kavrar geçmişimi
Bugünüm çırpınır bedeninde

Arıyorum
Her yerde seni arıyorum
Nerdesin
Neden bu ayrılık
Kim ayırdı bizi
Neden kıskandılar mutluluğumuzu

Ufacık
Ufacık kaldım
Sessizliğin vadisinde
Ve yokluğun krallığında

Yankılandı

O...
Bir umuttu içimde
Uçtu...
Gitti..
Sahipsiz bir uçurtma gibi
Ağlayamadım ardından

Sevmek oyununu
İki kişi oynardık
Bilirsin
Üçüncü kişi karışınca
Bozulurdu kurallar
Oyun bozulurdu

Ağlama sakın anam,ağlamak haram
Senin her ağlayışında kanıyor yaram
Sabır Allahım dersen ölmektir bayram
Belki nasibim olur şehitlik ana

Beyaz bembeyaz bir nur iner yüzüne

Sensiz olmuyor
Ne gece ne gündüz
Ne uyku ne yaşam
Sensiz olmuyor
Ben sana tiryakiyim
Seni içiyorum nefes nefes