İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Sensiz meyhanede akşam oluyor
Kadehler boşalıp yine doluyor
Ilık buselerim sensiz kalıyor
Gençliğim bu gece elde soluyor

Bir kadın sahnede fasıl yapıyor

damarım da ki
kan mavi
göz pınarım da ki
okyanus mavi
ihanetin mavi
şaşkınlığın mavi

Sevgimi anlatmak istiyorum sana
Dudaklarımda seni öpen o mahzun gülüşle
Yıkadığın çamaşırlara sinmiş bahar kokularıyla
Ve bana baktıkça içinde kaybolduğum
Menekşe gözlerinin hüznüyle
Sevgi içimde benim şimdi

Huzur içindeyim ben sakın üzülme
Bakışların mağrur başın dik olsun
Şehit eşisin gülüm sakın ezilme
Bir son değil bugün,bırak ilk olsun

Beni seçen Tanrı'ya etme beddua

Tek şahidim sensin, sensin Yarabbi
Muhammed Mustafa mahşerde nebi
Dört yandan hain sarmış,cennet Ülkemi
İstiklale, şehid olmak, söyle yeter mi

Artık ne kalkanım var ne de kılıncım

Raksederek yürüyorsa
İçimdeki kin
Uçuşuyorsa
Mavimsi benliğimde
Gurur yüklü bir nefret
Işık..

Mintanınla boğuşup
Kimliğini arama
Teninin düşmanında
Hicranla karışmasın mehtap
Geceye vurulduğun duyulmasın
Megafonla haykırsanda

Kararmış koşuyordu öfken
Kaf dağındaki cenuba
Sen şarkıyı duydun mu?

Sen duydun mu
Çağırdığını şikayetçileri

Kız
Benim kızım
Güzel kadınım
Ben seni bir başka seviyorum
Haberin varmı

Sahabe diyecek ki
Zeytini dalıyla taşımadı
Almaz mı kuzgunu
İbrahim...
Yanlız kendine tavaf edenle mi
Binecektir gemiye