İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Bir İstanbul gecesi güneş uykuda
Koca şehir gecenin sisli koynunda
Bir kadın ayaklarının esiri olmuş
Saatlerdir yürüyor sahil yolunda

Nerdedir bu kadının düşünceleri

Bu şehri nasıl sevdim sende beni öyle sev
Sevgi yaşanır ancak olmamalıdır ödev
İstersen gel sevdalı iki komşu olalım
Bu şehir benim evim sende kursana bir ev

Islak bir hayattı benimkisi
Yaz görmemiş bir ıslaklık
Çalışmaktan elbiseler ıslak
Sensiz yürüdüğüm yollarda
Arabaların boydan boya ıslattığı bedenim
Ve senin giderken öksüz bıraktığın

Islak mendilin bir numaralı rakibi sevdalılardır. Sevdalıların tüm mendilleri ağlamaktan zaten ıslaktır.

Islak mendilin istemediği kişiler aslında kadınlardır. Zira sevdalı kadınlar hep ağlamaktadır. Ağlayan kadının gözyaşlarını mendili ile silen erkek nadirattandır.

Hele eliyle usul usul, kadının gözlerinden pıtır pıtır damlayan billur damlalara dokunan erkekler ise kadınlar için kahramandır. Onların kadının gözyaşlarına dokunan elleri, ıslak mendil için en büyük düşmandır(!)

Belki eser birazdan İstanbul'un poyrazı
Gurbette üşüdüğümü düşünme sakın
Gönül uğruna gülüm herşeye razı
Mutluluk bize bile belki çok yakın

Ne gül suçlu bu aşkta ne garip bülbül
Ne ceza var bu işte ne de bir ödül
Ne ağla diyebilirim ne de biraz gül
İstanbul'u yaşamak senin kaderin

Birinci baskı
El işiydi
İkinci baskı
Kanaviçe
Taaa... yüreğime işledin
İlmek ilmek

Susup kaldığında
Gözlerin
İnsin yere
Dilinin
Söyleyemediğini
Gözlerin

Sür kahveyi ateşe can
Al fistanında güller kaynasın
Sür gönlünü can
Al yazmanda sarı simler oynasın

'Kahve Yemen’den gelir' can

Kahramanlık odur ki
Dağlar çıksa önüne
Ulaşır sevdiğine
Yediveren gülüyle

Kahraman odur ki