İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

İnsan
Yolunu şaşırmamalı
Kaderinin
Sabrını taşırmamalı
Yormamalı bilinmeyeni
Dermemeli gri gülleri

İnliyorsa
Susma konuş
Anlat onu bana
Ağlıyor mu
Özlüyor mu
Ve dayanıyor mu

İnsanım
Duygu yüklüyüm
Sevgi doluyum
Bir tek sen yoksun
Aramaktan yorgunum

İçimde biri var kaygısız
Bana hayran bazan
Bazan insafsız
Ayrılığı seviyor
Seviyor kaybolmayı
Sevdalara kaykılmayı

Seni
Sevdanı
Saçlarını
Bakışlarını
Ellerini
Mendilini

Gülümsüyordun
Bir camın arkasında
Hayalinle
Yağmur damlaları arasında
Bana
Hüzünle gülümsüyordun

Sonradan görme
Hele sonradan hiç hor görme
Bir rüyayı yaşasanda
Bir düşden uyansanda
Uykuyu hiç hor görme
Bir kamıştan düdüğü

Bir saç ki avuçlanan
Sararmış buğday tarlası
Bir buğday ki tohumlanan
Ufalanmış umut mayası
Kimin içine girdi yanılgı
Bu masal da

Sakın yükleme
Güneşin tükenişine
Gururunda ki
Yıkılışı

Biliyorsun

Suskun durdukça zaman ağlıyordu karanlık
Zeytin gözlerinde terk edilmiş ruhumun isyanı vardı
Yoklukta çokluğu arayanlardandım
Busende melankolinin tutkulu beyanı vardı
Öyle yorulmuşum ki koşarken yıllardır sevda yolunda
Süpriz oldu gel deyişin