İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Asla gelmemeliydin
Beni bilmemeliydin
O kapıyı açtığında
O sokağa çıktığında
O dükkanın önünden geçtiğinde
O şarkıda içtiğinde

Gecelerin çığlığını duyarsan
Ay ışığında
Bir kum torbasının sıcaklığında beni hatırla

Konuşunca sen
Susacağım ebediyyen

Karanlığa adım atmam demiştin
Oysa yüreğimde ki sevdan
Bir evreni aydınlatacak kadar
Işık yüklü
Ve bir karanlığı yok edecek kadar
Ateşli sıcak ve arzu dolu

Islak dudaklarıma sürmek isterdim
Dudaklarında ki kırmızı rujun senfonisini
Yeleğimde ki düğmelerde saklı bilirmisin
Natürel erkekliğimin volkana dönmüş kül yangınları
Bunun için bazan özlerim
Dağlarda ki bozkırın özgürlüğünü aptalca ve masum

Bir zamanlar
Bende çocuktum
İnan yarim
Ne çoktum
Şimdi büyüdüm
Büyürken eridim

Sen
Bende değilsin
Çalma kapımı
Ben
Bende değilim
Yanılırsın

Dağlara söyledim türkülerimi
Al kınallı
Mor sümbüllü
Dağlara yaktım
Ağıtlarımı ve ninnilerimi
Koklarken

Yaramaz bir çocuk
Ve topaç çeviren güçtür yaşamın kendisi
Tekrarlanan yanılgının çocukluk halidir
Büyük hesaplarla uğraşan
Sisten çıkınca gerçekler
Güneşin ışıkları vurur düşlere

Yaramaz bir çocuk
Ve topaç çeviren güçtür yaşamın kendisi
Tekrarlanan yanılgının çocukluk halidir
Büyük hesaplarla uğraşan
Sisten çıkınca gerçekler
Güneşin ışıkları vurur düşlere

Suda süreyerek ayak izlerimi
Gökte sevişerek yeryüzüyle

Bir kağıt mendil gibi atarak bedenimi
Ve sürünerek kuş tüyü vazomda