İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Sana
Seni
Anlatamam
Ben
Bana
Kendimi

Acınırsın
Vah vah seslerini
Kucaklar mimiklerin
Omuzların düşer
Boynun bükülür
Kaybedince

Kibarlıktıt bu yaptığım
Yol veriyorum her şeye
Her kötülüğe her sevgiye
Kibarlık kimin için
Ne zaman nerede
Umutlar bitince

Kırmızı bir balondu mutluluk
Yirmi beş kuruş harçlıktı
Bir taze simitti sabahların serinliğinde
Tokalı bir naylon ayakkabıydı giydiğim
Bir bayram sabahı mutluluk

Kimki rengini soldurur gecenin o güneşimdir. Kimki yalanı kandırır o gerçeğimdir. Kimki öfkemi dindirir o sevdiğimdir...

Kimki bana fallar açar o kaderimdir. Kimki mendil istermisin der ağlayan gözlerime o birtanemdir. Kimki yaslanır omuzlarıma o dayanağımdır ve gücümdür....

Kimki hayal kurar benimle o düş ortağımdır yani geçmişimdir, yani bilmediğim geleceğimdir. Kimki elini tutar korkularımın o güvencimdir, o övüncümdür. Kimki türkü söyler benimle efkarlanıp yağmurlu akşamlarda o benim arkadaşımdır, sırdaşımdır.

Lambayı yak sabah oluyor
Gir kadınım soğuk mutfağa
Çayı koy ısın tüp gaz aleviyle
Yırtık terliğini süreyerek gir tuvalete
Oğlanı ekmeğe gönder
Kızı uyandır

Çul çaputtu dünya
Bir ekşi armuttu rüya
Rüyalar tatlanırdı
Pudra şekerinin makyajıyla
Rimel sürmüş sabah aydınlıklarında
Kırıtırdı sokaklar

Düş değirmeninden
Döndü gönlüm
Öpüşün karizması
Aldı beni kulemden
Ta ilk basamağına
Olduğun yerin

Nedir beklediğin
Hava bu
Deniz bu
Tabiat işte bu
Suçlu toprağın kendisi mi
Yoksa çiğneyen ayaklar mı

Silemem
Her damlası
Sen
Gözlerimden
Süzülen
Her çizgisinde