İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Sakın bana aşık olma gül yüzlüm
O zaman
O anda
Ne yapar bilinmez
Bu karanlıkların adamı
Yakışmaz çünkü gözlerine

Yakmışız ve yanmışız ki
Hiç bitmeyen kavgalarla her gece
Solmuş vazodaki siyah çiçekler
Duvarda ki atlas perdeler

Kanmışız ve canmışız ki

Kavuşacaksam bir gün
Bunca hasreti
Yaşadıktan sonra
Dağların ötesindaki
Gurbet şehirlerinde

Karakoldu gözlerin, gözlerim mahpus
Sen bana mahsustun ben sana mahsus
Söyleme ayrılığı bir dinle bir sus
Sensiz çöllerdeyim gönlüm huzursuz

Karakoldu gözlerin, gözlerim mahpus

Eğer
Deli Deli
Coşkularını
Yaşıyorsa bu şehir
Martıların
Özgür çığlıklarında

Bir karanfil düşü gördüm dün gece
Beyaz bir düştü Bir karanfil kadar beyaz
Beyaz bir gün iniyordu penceremden
Bir türkü söylüyordu şehrin delikanlıları
Gerçeği arıyordum sevilerimde
En masum beyaz gerçeği

Yüreğim taş gibi, yüreğim viran.
Yüreğim yanıyor, yokmu hiç duyan?
Yaşamak mı yalan, ölmek mi yalan?
Karanfilin öksüz kaldı, dönsene annem.

Yanakların tombuldu,gözlerin maviş.

Unuttum...
Oysa ben
Saçlarına
Karanfil takacaktım

Kimse alıp kaçmasın

Gülü sorgulamadım
Hele bülbülü hiç
Çünkü ben yaşamadım
Sevmeden sevilmeyi
Çünkü başaramadım
Severken sevilmeyi

Ne çığlıklarım biter nede çelişkilerim
Ben her sabah bu sokakta karanfili beklerim
Bu sokak ki dönüşsüz bu sokak ki kıvrımsız
Bu sokak ki sonunda ölüm olan bir çizgi
Bu sokak ki yarınsız,bu sokak ki amansız
Ağlayışın görülmez,inleyişin duyulmaz