Bir daha geçmem semtinden,
Hatta ve hatta gidiyorum kentinden.
Zamanla geçer acılar kendiliğinden;
Yeter aşk, çek elini üstümden!
Kimi sevdiysem, hep acı verdi.
Bir yâr sevdim, gözleri gece misali manalı…
Bakışları bir âlem, sözleri rüzgâr gibi havalı…
Dedi ki: “Boş yere yorma kendini, delikanlı…”
Benim kalbim, zamansız aşklara kapalı…
Dedim ki: “Yâr, kirpiklerin ok mudur?
Duydum ki beni köpeklerine ısırtacakmışsın,
Sonra karşıma geçip sırıtacakmışsın,
Dünyayı başıma yıkacakmışsın,
Diz çöktürüp yalvartacakmışsın!
Aman aman, ödüp koptu, çok korktum!
parmaklarımın arasında narin bir sigara...
Takılmış gidiyorum yarin ardı sıra...
Anılar paramparça dağılmış yıllara!...
Ben tepeden tırnağa duman olmuşum...
Saçlarıma yağdı karlar...
Doğaçlama bir türkü yaktım,
Bu türkümde seni anlattım.
Zülüflerine gülüşler astım,
Oturdum karşına, sana baktım.
Doymadım, doyamadım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!