Sen nasıl bir yalansın,
Her insanı inandırıyorsun…
Dinlediğim en güzel masalsın,
Her dilde ayrı anlatıyorsun…
Sen misin beni kandıran,
Zamansız aldı seni benden kara toprak…
İstisnasız açmadım senden sonra tek bir yaprak…
Yokluğunda açmaz ki dalım doğal olarak…
Sensiz baharlar artık yeşertmiyor beni, bak!
Hani ben senin her şeyindim,
Hani senin tatlın şekerindim,
Hani senin canın, nefesindim,
Yâr.
Hani bensiz yapamazdın,
Ben deniz, garip bir aşığım…
Aşk sofrasında sahipsiz kaşığım…
Kalpleri sevgiyle saran sarmaşığım…
Yaradandan ötürü, herkesle barışığım!
Ah gönlüm, başıma ne dertler açtın,
Bile isteye ikimizi de ateşe attın.
Ömrünce sevdin de gülmedi bahtın,
Onmaz yaralarla beni baş başa bıraktın.
Aldığın yaralar belki bini geçti,
Solumda sen, kolumda başkası…
İçinden gelmiyor insanın yaşanası…
Anasını sattığımın kahpe dünyası…
Seni bana, beni sana yâr etmedi.
İçimde sen olmasan, kalbimi söküp atacağım…
Delik deşik ettiler her yanımı…
Çekip aldılar damarlarımda al kanımı…
Henüz tıpta yokmuş derdimin tanımı…
Yâr, sen beni ne dertlere saldın!
Lokman Hekim çaresiz kaldı…
Tohum toprağa düşer, filizlenir, aman.
Ben toprağa düştüm, çürüdüm, yaman.
Filizler büyür, boy, başak verir…
Benim bedenim toprakta çürür, erir…
Bu nasıl bir dünya?!
Binlerce şiir yazılsa,
Her dilde ağıtlar yakılsa,
Feryatlar arş-ı âlâ’ya ulaşsa,
Giden gelmiyor…
Yollar birbirine eklense,
Sanki şu caddeleri, ne dolaştık ne yürüdük…
Sanki şu yerleri, ne gezdik ne gördük…
Acı tatlı günleri maziye gömdük…
Kâh ağladık, kâh güldük, biz yaşarken öldük!..
Şimdi her birimiz, ayrı ayrı yerlerde…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!