Bekleme boşuna, gidenler geri dönmez!
Unutma! Vefasızlar vefa nedir bilmez!
Gideni yok say, döner diye ümitlenme!
Varlığı kazandırmayanın yokluğu birşey kaybettirmez!
Düşünme boşuna, senin o'nu düşündüğün gibi, o seni düşünmez!
Yaşıyorum seni; hesapsız, kitapsız…
Sensiz dünya boş, hayat anlamsız…
Konuşuyorum kelimeler kifayetsiz, cümleler manasız…
Ölmeden sana kavuşmam imkânsız!...
Hasretin içimde sönmeyen kor;
“Kadın” sövmek,
“Kadın” dövmek,
“Kadın” öldürmek,
Erkek’lik değil, ÜRKEK’liktir!...
Erkek’lik; sövmek değil, sevmektir…
Bugüne dek sana neler, neler yutturdum,
Sen onları afiyetle hazmederken
Ben koltuğa yayılıp oturdum…
Hani sen külyutmazdın, herkesten de kurnazdın!
Kendi yalanlarına kendin inandın…
Kadınlara el kaldıranlar…
Anneniz bir kadın değil mi?
Bacınıza, kızınıza el kaldırılsa!..
Acaba hoşunuza gider mi?
Kadınlar birer gül, birer çiçektir…
Güneş her gün doğsa da…
Benim için yok hükmünde;
Bana güneş sensin dünyada,
Her koşulda, her yerde.
Yokluğun zemheri, üşüyorum Temmuz'da…
Bir gece yarısı başladı kalp ağrısı…
Uyandım birden, "vakit tan" ağartısı…
Kalbim avucumda, resmin başucumda…
Baktım, ağladım; öptüm, ağladım!
Hani; kabul olurdu sevenlerin duası?..
Nasıl da birikti içimde özlemin
Tadı tuzu yok sensiz günlerin.
Ellerin ellerimde şarkılar söylerdin,
Söyle, özlemedi mi ellerimi ellerin?
Vakit yine akşam üstü,
Ah bir kuş olsam, uçsam
Gelip pencerene konsam
Kanat çırpıp, camını gagalasam
Seni şirin uykundan uyandırsam
Mahmur gözlerinle cama çıksan
Sen, kedinin hikâyesini biliyor musun?
Kediye “bokun derman” demişler…
Üstünü örtmüş; düşünebiliyor musun!
Tıpkı benim sana “iyi ki varsın” dediğim gibi.
Maşallah, yüzünü gören cennetlik!
Nerelerdesin; kendini bana böyle aratıyorsun?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!