Sevdan esir aldı beni — tutsak kaldım.
Tutmak isterdim ellerini — uzak kaldım.
Kim öder bu aşkın bedelini — muğlak kaldım.
Kuşatılmışım dört bir yandan — ben aşkından.
Kaç kez firara kalkıştım;
Avutmuşlar seni, uyutmuşlar seni…
Uyan artık, uyan! Unutmuşlar seni…
Kandırmışlar seni, inandırmışlar seni…
Ağzına bir parmak bal çalıp susturmuşlar seni…
Yetmez mi, koyun gibi güdüldüğün?
Uzaklardan geldim; hasret zehir zemberek...
Aş, ekmek, su istemem, bana sen gerek...
Mülteci aşkımın yeri yurdu, senin yürek...
Gönül heybemde olanların hepsi müşterek...
Seni sevmek var ya; inan Hakk’a yürümek...
Ne zaman uyumak için girsem yatağa,
Gözlerin düşer aklıma, uyku tutmaz.
Bir melodi gibi çınlar kulaklarımda,
Baharı anımsatan gülüşlerin…
Uyumam mümkün mü, düşünürken seni?
Mutluluk senin adın
Mutluluk senin tadın
Aşk dolu güzel kadın
Sana kalpten günaydın
Gözlerin sabah güneşi
Sevmek benim ruhumda var...
Aşk ise senin kanında...
Ömrümün her demi bahar,
Sen varsın yanımda...
Gözlerin cennetin ta kendisi…
Bulutlar beni mutlu sanır,
Gizli gizli ağladığımı,
Yağmur ne bilsin.
Ateş sevgimden sakınır,
Gelmeyince cânân, nasıl yandığımı,
Balkondan Alanya Kalesi’ni seyrediyorum...
Sabahın alaca karanlığında, aklımda sen;
Tek tük arabalar geçiyor, trafik oldukça sakin...
Sonra mutfağa geçip, bir bardak çay alıyorum kendime;
Kaleye karşı çayımı yudumluyorum...
Sana bir ömür adadım, değerini bilmedin.
Sana olan aşkımı burnumdan getirdin.
Soldurdun gençliğimi, huzur vermedin,
Söyler misin, nedir benimle derdin?
Bari sök al benden kalbimi, kurtulayım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!