Göz kırpıyor umuttan, en düşük ziyalı ışık
Bastırıyor içsel karanlık, bu yaşama alışık
Çığlık atıyor sessizce, beyaz duvar yazıları
Tebeşir tozunda özgürlük, yapıyor bağışıklık
Soğuk duvarlarda bıraktım, benden kalanımı
Ormanın kutsiyetine inanırdı; Bukara
Ağaçları oyardı; durmadan
Büyüsünü bozardı; büyücünün
Kendi verirdi kararını, kimseye sormadan
Güzel resimleri, ağaçlara çizdi
Bizler mağrur şoförler, hayat arkadaşıdır sarı taksimiz
Emeğimiz ve ortak malımızdır, tek vücut, bir Taksim’iz
Hiç gerek yok Vandallığa, savaşta mıyız; düşman kim?
Yakışmıyor Türk gençliğine, şekil durmuyor aksimiz
İdeolojiniz sizin olsun, bizde kalsın özelimizle her daim Taksim
İnsan yıllık bir ağaç, ömür takvim yaprağı
Filizden ibaret canlar, kökleri dönüşüm toprağı
Kudret elinde eliği, kopma noktasında yapağı
Hullet ağacı dalından, ayrılır takvim yaprağı
Ateş veya duaya yapılır, dünyadaki tüm yığınak
Tek ses duyuluyordu kulaklarda
Yağmurun çisenti sesi
Yürekleri delen vuruşlarından çıkan uğultu sesi
Çamur içmişti su
Suya kanmıştı; toprak
Gazze'de sıkışıp kaldı umutlar
Her defasında kanadını vuruyor, İsrail
Filistin\'in titrek yüreğine iniyor
Adalet ise emekleyerek geliyor
Okuldan dönüyor Beşir, okul denirse adına
Tanınmış meşhur künyesidir; Vani Mehmet Efendi
Hoşap doğumlu, hünkâr şeyhi ve seyyiddir; kendi
Doğumu tarihi muğlâk, babası Bistam Vanizade
Şehzade hocasıdır, yattığı yeri Kestel’de
Her doğuşun ardından, kulağa okunur ezan
İlahi kudrettir; insanın kaderini yazan
Değiştirmek de onun işidir; bazen
Yüce yazgıdan kaçan, var mıdır
Kötülüğün belasıdır; her oyunu bozan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!